Zondag 4 februari

Vandaag is het zondag dus voor ons was dit de perfecte dag om zélf op verkenning te gaan in het centrum van Tallinn. We kennen nu al vrij goed onze weg in deze, niet al te grote stad en stapten dus rond 11 uur richting ‘old town’. Vandaag hadden we voor de eerste echt de tijd om eens te snuisteren in de vele winkeltjes die Tallinn rijk is.

We besloten om ons te laten leiden door onze intuïtie en na een korte tocht door kleine, gezellige steegjes, kwamen we aan bij een gebouw dat onze aandacht trok. Het mooie, witte gebouw bleek een middeleeuws restaurantje te zijn. Als echte toeristen, gingen Debbie en ik voor het raam staan en namen we binnen een kijkje. Wat we binnen zagen leek ons erg gezellig. Mensen zaten er te genieten van een lekkere middeleeuwse maaltijd in een prachtig decor. We besloten hier vast en zeker later nog eens terug te komen om onze smaakpapillen te verwennen. (Niet dat dat nu nog niet het geval was geweest want de Estse pannenkoeken, broodjes en zelfs pralines zijn best lekker.)

Wat verder in datzelfde straatje, zagen we om de hoek een prachtig kraampje staan. Bovenop dat kraampje stond dezelfde naam als het restaurantje dat we zonet gezien hadden. ‘Old Hansa’. In dit kraampje stond een middeleeuws gekleed meisje. Zij maakte heerlijke zoete, geroosterde amandelen, bereid met suiker en een kruidenmengeling. Blijkbaar hoorde dit kraampje bij het restaurant. Er was wat verderop zelfs nog een winkeltje waar je allerlei middeleeuwse dingen kon kopen. Van schoenen, over kledij, naar keramiek en glaswerk, je kon het er allemaal vinden. Dit alles was gekaderd in een prachtig middeleeuws decor. Echt een bezoekje waard als je ooit naar Tallinn zou komen.

We zetten daarna onze tocht verder en stuitten op een heel klein winkeltje met allerlei houten speelgoed, vingerpopjes, handpoppen,… Zowel Debbie en ik konden het niet nalaten om hier al een eerste souveniertje te kopen. (Jaja Marlies, als je dit leest, het is voor u, maar ik verklap nog niet wat het is!) Ook een winkeltje met heel grappige mutsen trok onze aandacht. We gingen naar binnen en probeerden er enkele uit, met nogal grappige foto’s van Debbie en ik tot gevolg.

Onze tocht eindigde bij een internetwinkel waar we voor 20 minuten online konden gaan voor 25 EEK of bijna 2 euro. Die 20 minuten waren spijtig genoeg te kort om al zaken op onze blogspot te kunnen zetten. We slaagden er wel in snel enkele mailtjes te sturen om te laten weten dat alles hier echt wel in orde is. Na ons korte internetavontuur ging onze tocht terug huiswaarts.

Debbie en ik werkten na het middageten aan onze presentatie van België. Er is zoveel dat we over ons kleine landje willen vertellen. Dat vertaalt zich dan ook in een vijftigtal dia’s in een powerpointpresentatie. We hopen dus dat we voldoende tijd zullen krijgen om ons landje naar believen te kunnen voorstellen, zowel aan andere buitenlandse studenten als aan de leerlingen in de klassen waar we Frans zullen geven.

De tijd vloog echt tijdens het werken aan die presentatie, zodat we ons erg moesten haasten om de afwas te doen voor onze nieuwe appartementsgenoten, twee Duitse studenten, zouden aankomen. We slaagden erin net op tijd klaar te zijn om onze nieuwe studenten te verwelkomen. Het eerste contact met Sybille en Mirco was heel aangenaam. Ze zijn net als ons ook heel nieuwsgierig naar dit land en alle aspecten ervan. Voor ons werd het, met onze twee kompanen erbij, wel wat moeilijker. Mirco spreekt namelijk enkel Engels, naast het Duits en Sybille spreekt dan weer enkel Frans als tweede taal. We moeten dus voortdurend switchen van Engels naar Frans en omgekeerd zodat beiden ons kunnen verstaan.

De avond verliep heel rustig met ons vieren. Bij gebrek aan meer dan twee stoelen, moesten we echter naar andere oplossingen zoeken. Debbie probeerde eerst een soort wasmand uit, maar moest dit helaas bekopen met een heel aantal blauwe plekken op haar bips. We besloten dan maar de hoofdkussens die we teveel hadden, te gebruiken als zeer laag stoeltje. Gelukkig zullen we morgen twee extra stoelen krijgen zodat we vanaf dan allemaal tegelijk aan tafel kunnen eten. We kijken er al naar uit!

Warme groeten,

Jolien